Reisverslag Gambia 2014-2015

Dag 25, de Farakunku lodges en naar Bijlo Nationaal Park.

We kunnen kalm aan doen vanochtend en zitten op een normale tijd aan het ontbijt. Alle gasten in de lodge gaan vandaag op pad en met twee auto's moeten we dus even wachten tot wij weg kunnen. Rond half elf brengt Moses ons naar Senegambia, waar we een wandeling willen maken door het Bijlo Nationaal Park, ook wel bekend als het Monkey Park.
We hebben het gsm nummer van Moses, dus als we weer opgehaald willen worden kunnen we hem bellen.
Na eerst een beetje terughoudend te zijn geweest besluiten we toch een gids van het park te nemen en met hem maken we een wandeling van zo'n 2,5 uur. Er staat ontzettend veel wind en het lijkt wel of alle vogels zich daarvoor verscholen hebben. Apen zien we genoeg en we weten nu waar het park haar bijnaam aan verdient.

Het Bijlo Park ligt langs de kust.

Er lopen ontzettend veel Green Velvet Monkeys rond. Kleine apen met een oranje punt aan de staart die de dag doorbrengen met bedelen om nootjes bij de toeristen. Een tweede soort apen, de Red Colobus Monkey is veel schuwer en deze zitten veelal hoog in de bomen. Toch zien we er een aantal en kunnen er zelfs een paar op de foto zetten, evenals enkele vogels, waaronder een specht en een roofvogel die zich heel even laten zien.

De Red Colobus monkey.

Een brutale Green Velvet monkey.

Als we Moses bellen staat deze een kwartier later voor ons met de auto en rijden we naar de bekende Senegambia Strip, waar in het immens grote Senegambia Hotel een art gallery is gevestigd. Helaas, ook hier vinden we niets van onze gading of iets wat binnen ons budget valt. Wel kopen we hier een goed vogelboek, want als we alle foto's van onze gevederde vriendjes thuis uit willen zoeken zal deze onontbeerlijk zijn.

Tijdens de rit met Moses komen twee dingen ter sprake. Hij is verbaasd dat we al meer dan 37 jaar getrouwd zijn en hij vraagt ons recht op de man af of dit niet 'boring' is. Ook hebben we het er over dat we beiden gestopt zijn met roken en dat hij dat ook wel wil. Op de terugweg naar de lodge maakt hij dan ook een korte stop bij een 'natuurgenezer' die hem vraagt diezelfde avond terug te komen zodat hij geholpen kan worden. Na het eten tref ik Moses al rokend aan buiten de poort van de lodge en hij laat mij een aantal sigaretten zien die de genezer heeft gemaakt en die hij vandaag nog op moet roken. Aan het gezicht dat hij trekt kan ik ongeveer de smaak van de sigaretten afleiden.

Na een hele late lunch wandelen we nog even naar de tuin en de begroeining daar omheen op zoek naar vogeltjes die we nog niet eerder gezien hebben. Na het avondeten en de gebruikelijke koffie zitten we met z'n allen in het donker rond het zwembad waar we een dans en drum voorstelling krijgen waar we zelf ook allemaal aan mee moeten doen. Iedereen doet zijn best evenals iedereen van de lodge. Van eigenaresse tot kok en van schoonmaakster tot tuinman, aan de gezichten kun je zien dat ze er schik in hebben. Zo wordt onze laatste avond in Farakunku een heel gezellige avond.

De gelegenheidsmuzikanten warmen zich op.

Gezelligheid met gasten en personeel.