In uniform op weg naar school.
De rit gaat via Serekunda, waar we over moeten stappen in een ander busje, naar Banjul.
We stappen uit bij de Arch22, een herdenkingsboog over de toegansweg tot de hoofdstad, gebouwd na de militaire staatsgreep in 1996 wat leidde tot de aanstelling van een democratisch gekozen regering.
Na wat gedronken te hebben beklimmen we de Arch, waar helemaal bovenin een museum is gevestigd en van waaruit je een geweldig uitzicht hebt over de stad.
De stad wordt doorsneden door een hoofdweg. Ten noorden van deze weg bevinden zich alle gebouwen van de regering en andere overheidsinstanties en ten zuiden van de weg is het deel waar de bevolking woont.
De Arch, de toegangspoort tot de stad Banjul.
Overzicht over een deel van de stad gezien vanaf de Arch.
Hierna wandelen we Banjul in en bezoeken als eerste het Nationaal Museum van Gambia. We hebben nog maar 15 minuten de tijd voor sluitingstijd, maar krijgen toch een leuke indruk van de geschiedenis van het land. Opvallend is dat in het museum huisraad en gereedschappen tentoongesteld zijn die in het binnenland nog dagelijks door een groot deel van de bevolking gebruikt worden.
Vervolgens lopen we met Serani naar de welbekende Albert Market. Een grote dagelijkse markt waar we ons echt niet thuis voelen. Hoewel het een toeristische trekpleister is schijnen wij de enige toeristen te zijn waardoor we niet met rust gelaten worden door opdringerige verkopers en het is er donker, druk en warm en er hangt een vieze lucht zoals eigenlijk in de hele stad hangt.
Het straatbeeld in Banjul.
De beroemde Albert Market.
De ferry terminal is het volgende doel, maar op het strand ligt nog meer vuil te stinken als in de stad zelf. De ferry zelf is in Barra aan de overkant en we besluiten om geen een of twee uur te wachten om deze boot te kunnen zien.
Na een late lunch lopen we naar een klein pleintje wat fungeert als een soort busstation en waar we de bushtaxi terug naar Gunjur nemen. Deze keer zitten we opgevouwen in het midden en allebei stappen we na ruim een uur gebroken uit het voertuig. Ondanks dat is een rit in deze vorm van openbaar vervoer elke keer een belevenis.
Het haventje van Banjul met overal om je heen vuil.
Een Sahelscharrelaar op zoek naar wat te eten in het vuil.
Voor de eerste keer deze vakantie hebben we aan het eind van de middag allebei een heerlijke warme douche. De waterzak die normaal achter ons huisje aan een paal hangt hebben ze de hele dag ergens in de zon gelegd en vlak voor onze komst pas weer terug gehangen.
Na het eten en ons onmisbare kopje koffie zitten we weer een tijdje met de ober en de kok te kletsen waarna we best wel vermoeid om half tien op bed liggen.
