Even ontspannen is wel de stoel delen met Seven.
De vogelkijkhut.
Een glaasje sap van een sinaasappeltje uit eigen tuin.
Om drie uur in de middag gaan we met Lamin, een vogelgids op stap. Eerst naar een stukje wetlands bij Kartong, een klein beschermd gebied waar ontzettend veel vogels verblijven waaronder diverse soorten uit Nederland die hier overwinteren. Na deze korte stop rijden we door naar de Alahein, de rivier die de grens met Senegal aangeeft.
Met een kano varen we een stuk de rivier op- en af en zien heel veel vogels. Zowel Lamin, onze gids als onze 'kapitein', die ons schijnbaar onvermoeibaar voortpeddelt zijn zeer goede vogelgidsen. Zowel wat betreft horen en zien.
Met dit bootje kun je de rivier op.
Op de droog gevallen oever staan drie pelikanen tussen een groot aantal meeuwen..
Op een tak boven het water zit een bonte ijsvogel op de uitkijk.
Na heel veel foto's te hebben gemaakt rijden we in enkele minuten naar het strand voor een 'romantische' zonsondergang. Jammer genoeg is het een beetje bewolkt en Ans betreurt het dat het 'romantische' moment verloren gaat. De reden is dat mijn aandacht vrijwel geheel in beslag genomen wordt door een tiental fel gekleurde vissersbootjes die op het strand getrokken zijn. Als ik me dat realiseer is de zon inmiddels verdwenen.
Ans met Lamin, onze vogelgids.
Romantische zonsondergang aan het strand van Kartong.
Bij terugkomst in de lodge blijken we niet meer de enige gasten te zijn. Een jong Noors stel is er voor een overnachting. Het is gezellig als we savonds met het eten zowel met hen als met David en Linda samen aan tafel zitten. We beseffen later dat dit ons laatste diner is in de Footsteps lodge, maar dat we in de afgelopen week niet twee keer hetzelfde te eten hebben gekregen.
Na het eten besteden we de avond aan het onvermijdelijke kopje koffie en pakken we de koffers deels in.
