Reisverslag Gambia 2014-2015

Dag 3, de Footsteps lodge en naar Gunjur.

Na heerlijk uitgeslapen te hebben en na een lekker ontbijt en bakje koffie gaan we om 11 uur met Sarani, de gids van de lodge op pad. Sarani is een vrolijke vent, komt uit het nabijgelegen Gunjur en kent ook daadwerkelijk iedereen die we tegenkomen. Vanaf de lodge lopen we eerst een stuk door het bos en passeren een Christelijk dorpje voordat we op de grote weg naar Gunjur uitkomen. We zien ontzettend veel vogels onderweg. Het blijkt dat Sarani ontzettend veel van vogels afweet, zichzelf aangeleerd. Hij is een vogelliefhebber in hart en nieren.

Aan de andere kant van de grote weg ligt het plaatsje Gunjur waar we een bezoekje brengen aan de compound van Sarani en kennis maken met zijn vrouw en kinderen. We zien hoe hij en zijn familie wonen. Wat een enorme tegenstelling met wat wij kennen en hoe wij wonen en leven in Nederland.
Gunjur zelf is niet veel meer als een stoffig en smerig dorpje. Iedereen gooit alle afval maar van zich af en overal ligt plastic langs de weg en in de smalle straatjes.

Het keukentje bij Sarani thuis.

Sarani en zijn familie.

De hoofdstraat van Gunjur.

Een uurtje later staan we weer aan de grote weg, stappen we in een bush-taxi en rijden naar het fishing-center. Zeg maar het haventje van Gunjur. Eigenlijk is het geen haventje, want de scheepjes worden gewoon op het strand getrokken bij terugkomst van zee. Zowel de baai als het strand liggen vol met kleurig geschilderde boten. Een leuk tafereel.
Overal staan mensen vis schoon te maken in de open lucht en we nemen een kijkje in een rokerij. We schrikken wel een beetje hoe smerig alles is. Het hele strand ligt trouwens vol met afval en gieren en koereigers lopen tussen het vuil op zoek naar wat te eten.

De bush-taxi op weg naar het strand.

Gieren en koereigers op zoek naar voedsel.

Door het warme zand, tussen de boten door, lopen we over het strand naar een klein restaurantje. De eigenaar is een Gambiaan die in Nederland een vriendin heeft en daar ook enkele keren geweest is. Er wappert ook een Nederlandse vlag en hij wijst ons op een boot die in de baai voor anker ligt met een Nederlandse vlag op de zijkant geschilderd.
Gelukkig zitten we lekker in de schaduw, want we moeten wel erg lang wachten op het eten.

In vrolijke kleuren geschilderde bootjes op het strand.

Gereed om weer uit te varen.

Een geweldige plek voor een lunch.

Met eenzelfde lokaal busje rijden we weer terug naar Gunjur. Het is eigenlijk niet veel meer dan een lange rechte zandweg die we moeten afrijden. We zitten aardig opeengepakt met plaatselijke bewoners in de wagen maar dit moet je een keer mee gemaakt hebben. Geld voor de chauffeur, de bagage en zelfs een baby wordt gewoon doorgegeven van de ene naar de andere passagier. En iedereen blijft rustig en heeft schijnbaar alle tijd.
Terug in Gunjur lopen we weer door het bos terug naar de lodge waar Ans helaas genoegen moet nemen met een koude douche. Als ik even later onder het douchestraaltje stap is het water inmiddels lauw geworden. Heerlijk.

De weg terug naar de lodge.