• reisdag
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • Home
  • Reisroute
  • Dierenwereld
  • Vogels
  • Contact









Dag 8, van de Footsteps naar de Bintang Bolong Lodge.

Om tien uur zullen we worden opgehaald dus echt lang kunnen we niet uitslapen. Dus we staan op tijd op, ontbijten, betalen bij David de lodge en kunnen nog wat euro's in Dalasi wisselen. De laatste foto die we hier maken is van een flying Mantis, een soort bidsprinkhaan die op het stoepje voor onze bungalow zit.
Om 10 uur worden we opgehaald door Solo, de manager van de Bintang Bolong lodge, voor een trip van zo'n twee uur naar Bintang. Er is een prijs afgesproken voor het vervoer en voordat we vertrekken vraagt Solo om dat geld om eerst te kunnen gaan tanken. Anders redden we het niet met de benzine die er nog in zit. Het moet niet gekker worden.


De Bintang Bolong lodge is op vrijwel alle punten een heel stuk minder als de plek waar we vandaan komen. Smerige en slechte bedden en smerige en slechte kussens waar we meteen maar een t-shirt van onszelf omheen draaien. Verder vuile vloeren, muren en plafond. Maar ook een hele smerige wc/douche waar we geen water hebben. Na wat geduld komt er toch een heel dun straaltje water uit de douche waarmee we een emmer voldruppelden om de wc mee door te kunnen spoelen. En we hadden zo naar deze plek uitgekeken.


In de middag, na de lunch, maken we een wandelingetje door het dorpje Bintang. Daar zijn enkele vrouwen met elkaar rijst aan het stampen en Ans wordt uitgenodigt om het ook eens te doen. Hilariteit natuurlijk en Ans komt er achter hoe zwaar werk dat is. Mede door de vele opdringerige kinderen wordt het een korte wandeling.
De rest van de dag hebben we alleen maar ontspannen doorgebracht op de steiger/terras van de lodge. De Bintang Bolong heeft een verschrikkelijke accomodatie en een vreselijke service, maar de lokatie van de lodge en het uitzicht zijn fenomenaal.


We zijn er inmiddels achter dat we ook hier de enige gasten zijn en we savonds alleen zullen eten. Maar dat wordt door één ding goedgemaakt. Op het terras boven het water, in het donker met een kaars als enige verlichting, staat een gedekte tafel voor ons klaar. Dit, en het heerlijke weer maken een hoop goed. Hoewel we wat anders besteld hebben valt het op dat we veel ingredienten voor het eten die middag ook al hebben gehad bij de lunch.


Als goede Hollanders nemen we na het eten natuurlijk een bakje koffie, maar dat valt tegen. We vragen ons af wat voor water ze gebruikt hebben. We liggen vervolgens best wel vroeg in bed, maar het duurt heel erg lang voordat we eindelijk in slaap vallen.




copyright: 2015 - gambia.gradstaat.nl