De in uitstekende staat verkerende, maar stoffige, weg bij Marakissa.
Uiteindelijk bereiken we de Farakunku lodges en krijgen we een van de slechts vier bungalowtjes die er zijn. Geweldig wat een luxe in vergelijk met de voorgaande drie weken. Een heerlijk bed, een leuke zitplek en een prachtige badkamer. Maar ook buiten is het goed vertoeven. In de tuin, op het terras of bij het zwembad. Farakunku heeft zelfs een speciale tuin aan laten leggen honderd meter verder op het pad waar je vogels kunt bekijken vanuit toch redelijk comfortabele schuilhutten. We brengen de middag dan ook heel relaxed door, in en rond de lodge.
Rond lunchtijd, waar we heerlijke tortilla's nemen krijgen we een telefoontje van Saidou. Bijna een week geleden heeft hij ons in Tanji afgezet en hij is benieuwd hoe het nu met ons gaat. Toch leuk.
Een van de bungalowtjes van de Farakunku lodges.
Wat een luxe aan het eind van de vakantie.
Na warempel een keer een echte warme douche, krijgen we een heerlijk driegangen menu, met koffie na. In tegenstelling tot veel andere plekken waar we overnacht hebben is de lodge vol. Misschien ook niet zo heel moeilijk met maar 4 bungalowtjes. De gemiddelde leeftijd van alle gasten is 60+ en de andere zes zijn allemaal Engelse vogelliefhebbers. Toch betrekken ze ons als niet-engelsen ook bij de onderlinge gesprekken die, hoe kan het ook anders, veel over vogels gaan. Waarschijnlijk door de leeftijd en de vermoeiende bezigheden als vogelaar gedurende de dag ligt iedereen vroeg op bed. Dan wij ook maar.
Het kleine maar gezellige restaurantje van de lodge.
