Reisverslag Gambia 2014-2015

Dag 9, de Bintang Bolong Lodge en het dorp Bintang.

Na een geweldige zonsopgang en een ontbijt op de steiger van de lodge maken we een lange wandeling met Omar door het dorp Bintang en de omgeving. Omar komt uit dit dorp, kent iedereen en weet veel te vertellen over de dagelijkse bezigheden. Hij neemt ons bijvoorbeeld mee naar een veld waar een groot deel van de dorpelingen bezig is een gemeenschappelijke tuin aan te leggen. De mannen zijn bezig met putten graven en een omheining plaatsen en de vrouwen ontdoen het terrein van struiken en gras. Zwaar werk, en als Ans even later, op uitnodiging, met gekromde rug ook met een pikhouweel de grond staat te bewerken, komt ze er weer achter wat een zwaar lichamelijk bestaan de vrouwen in Gambia hebben.

Met Omar zijn we eigenlijk overal welkom in het dorp en we bezoeken diverse compounds. Jammer, bij één hut zien we een aapje vastgebonden zitten. Deze wordt gebruikt om in bomen te klimmen en vruchten te plukken. Wat we ook minder prettig vinden is dat onze gids blijft herhalen dat zijn dorp onze steun zo hard nodig heeft.

Een huis in het dorpje Bintang.

Ans helpt mee op het veld.

In een veld achter het dorp zien we een groot aantal gieren die zich te goed doen aan een schaap wat door twee wilde honden gedood is. Een geit of een schaap is een groot bezit voor de dorpelingen en er wordt dan ook jacht gemaakt op de honden door een jager die naar het dorp is gekomen. Wapenbezit in Gambia is een zwaar misdrijf, dus niemand in het dorpje heeft zelf een geweer en er moest dus hulp van buiten het dorp worden ingeroepen. Eén van de honden is zelf al gedood en het kadaver daarvan zien we iets verder in een veld liggen.
Het tafereel van de gieren en het schaap kennen we alleen van natuurprogramma's op televisie en, hoe gruwelijk het er ook uitziet, we staan een tijdje geboeid te kijken en maken een groot aantal foto's.

Gieren doen zich te goed aan een dood schaap.

Bij terugkeer in de lodge blijken we toch drie uurtjes weg te zijn geweest. Al met al een hele leuke wandeling waarna we na de lunch een paar uurtjes heel relaxed een boekje kunnen lezen en van de zon kunnen genieten. Als ik iets later even naar onze kamer loop zie ik in de modder naast het pad een mangoest weglopen en bij onze bungalow maken een paar apen zich uit de voeten. We blijken geen toiletpapier meer te hebben en ik vraag bij de bar om een nieuwe rol. Wat blijkt, Na alle andere huisjes tevergeefs te hebben doorzocht moet er noodgedwongen toch iemand naar het dorpje om speciaal voor ons een nieuwe rol toiletpapier te gaan kopen. Door het wegblijven van toeristen hebben ze vrijwel geen inkomsten genoeg meer om zelfs noodzakelijk dingen als een extra rol toiletpapier te kopen.

Om half vier varen we met Omar in zijn kano de Bolong, de zijrivier van de Gambiarivier op. Na een half uurtje peddelen stappen we uit. Achter de strook mangrove langs het water ligt een stukje bos waar we een wandeling maken, deels over het met eb drooggevallen terrein.
We zien veel vogels, maar we zijn eigenlijk op zoek naar apen. Het is zwaar lopen in dit ongerepte bos en als Ans even een momentje rust zoekt, lopen Omar en ik een stukje door en zien in een boom een ruzie makende familie franje apen.

Omar met zijn kano op weg naar ons huisje.

Een franjeaapje kijkt ons argwanen aan.

Omar zit op de restanten van een oude Engelse handelspost.

Als we een tijdje later terug varen begint het al donker te worden en ik bied aan om mee te helpen met peddelen. Wat is dat zwaar werk zo tegen de stroming in. Na vijf minuten al heb ik enorme bewondering voor de kracht in de armen van Omar.

Het avondeten is als de dag ervoor. Met veel dezelfde grediënten als de lunch en het ontbijt en ontzettend vet. Als je het bord een beetje schuin houd druipt het vet er af.
Na het eten vragen we toch maar om wat hout om het bed een beetje op te hogen en recht te zetten en liggen we uiteindelijk pas om half elf in bed.